المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
221
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
حديث فتح مكه همانست كه نويسندگان نوشتهاند . بعد از آن رسول عزيز و بزرگ اسلام در سال دهم از هجرت حج بجاى آورد و در ميان مردم اعلام حج كرد . خروج پيغمبر صلى اللّه عليه و آله براى حج پنج شب به آخر ذىقعده مانده بود و از ذو الحليفه محرم شد و مناسك خود را در ذيحجه انجام داد و برگشت . غدير خم و خلافت على ( ع ) همينكه رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله ( از مكه مراجعت كرد ) و به غدير خم رسيد دربارهء على عليه السّلام وحى نازل شد ، ( آن وحيى كه دربارهء على عليه السّلام بر پيغمبر نازل شد ) آيهاى بود كه خدا فرمود : ما تو را از مردم ( منافق ) حفظ ميكنيم ، قبل از جريان غدير خم پيغمبر خدا دستور داشت كه خلافت و امامت على را بمردم گوشزد نمايد ولى آن حضرت منتظر اين آيه بود كه خدا بفرمايد : وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ . يعنى ( اى پيغمبر ) خدا تو را از شر مردم نگاه ميدارد . موقعى كه آيهء سابق الذكر نازل شد حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله بلند شد و خطبه خواند ، حمد و ثناى خدا را زياد بجاى آورد ، امير المؤمنين على عليه السّلام را بالاى دست بلند كرد و او را براى بعد از خود قائم مقام گردانيد . حديث غدير خم همان است كه مورخين ( شيعه و سنّى متواترا ) نوشتهاند . آنگاه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله براى آخر ذيحجه بمدينه مراجعت فرمود . روايت شده كه خداى عليم كليه آنچه را كه بوده و خواهد بود تا روز قيامت برسول خود تعليم داد آنگاه امر دين و احكام را به پيغمبر صلى اللّه عليه و آله واگذار كرد و فرمود : ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ